Blogs over corona

Door de ogen van Ahmed Marcouch

Burgemeester van Arnhem en voorzitter van onze Veiligheidsregio Ahmed Marcouch schreef onderstaand bericht over onze GGD en corona. Samen met burgemeester Carol van Eert (gemeente Rheden) bracht hij onlangs een bezoek aan onze teststraat in Velp.

Marcouch ggdsamengezond.PNG
Marcouch foto.PNG

Bron: Facebook Ahmed Marcouch (03-10-2020)

Na de introductiedagen weer even naar huis….om bij te slapen…..?

Hoe gaat dat veilig? Nou, eigenlijk gewoon even mee wachten.

30 september 2020

Introductieactiviteiten zijn - weliswaar met beperkingen - doorgegaan. Zo kreeg je als kersverse student de kans om andere aankomende studenten te leren kennen. Een terrasje pakken op de campus, of in de stad gebeurt en hoort hierbij.

Fysieke activiteiten vinden plaats op hogescholen en universiteiten, maar alleen als ze informatief van aard zijn. Dat ‘bijeenkomen’ mag alleen in kleine groepen. En er geldt een alcoholverbod en een eindtijd van 22.00 uur. En uiteraard worden alle activiteiten georganiseerd binnen de algemeen geldende basisregels.

Na de kennismakingstijd in de nieuwe studiestad wil je weer even naar het huis van jouw ouders gaan om bij te slapen. En om te vertellen wat je allemaal hebt beleefd. Maar je hebt veel andere aankomende studenten ontmoet. En er hoeft er maar één tussen te zitten die zich kerngezond voelde, maar toch ziek was. Dat kan een ‘super spreader’ zijn geweest.

Eigenlijk is naar huis gaan niet zo handig. Wijzer is: skypen met jouw ouders, bellen, appen en mailen, en vooral op kamers blijven in de nieuwe stad. Het zorgen dat je als student een klein groepje nieuwe mensen om je heen verzamelt, is een goed plan. Goed contact met elkaar houden over hoe iedereen zich voelt is belangrijk. Sporten bij de eigen club in de stad of dorp van herkomst kan even niet. Een baantje in de buurt van het thuisfront is ook niet handig. Contact houden met je familie en vrienden thuis kan op duizenden manieren via social media.

studentenhuis.jpg

"We hielden ons allebei aan de regels, hadden geen klachten en het leek ons daarom geen gevaar als zij bij mij bleef slapen"

15 september 2020

Sophie: Begin dit jaar liep ik stage zoals bijna elke andere derdejaars student. Zonder zorgen ging ik naar kantoor en werkte ik met een klein team, van ongeveer tien vrouwen, in het centrum van Amsterdam. Ik sprak veel mensen en stond aan de start van het opbouwen van mijn netwerk. Al gauw werd duidelijk wat er aan de hand was in de wereld en dat de verspreiding van het virus sneller ging dan we hadden gedacht. Niet veel later konden we niet meer naar kantoor en moesten we vanuit huis werken. Niet alleen was ons kantoor zo goed als leeg, de straten van Amsterdam waren uitgestorven en de supermarkten werden leeggeroofd. Een heel absurd en bijna surreëel beeld.

Ik woon zelf in Amsterdam en heb ook een huisgenootje die studeert. Vanaf het moment dat duidelijk werd dat het virus Nederland had bereikt hebben we besloten om heel voorzichtig te zijn en te kijken hoe we het risico van besmetting zo laag mogelijk konden houden. Zo gingen we natuurlijk niet meer uit, zagen we beide nog maar één vast persoon en hielden we ons aan alle richtlijnen. Dit ging voor een aantal maanden zo door en dat was prima. Het is vaak erg eenzaam geweest en het is niet fijn om je ouders en vrienden niet te kunnen zien, maar we deden het met een goed doel. Ik heb nog het geluk dat ik een relatief grote slaap- en woonkamer heb. Er zijn genoeg mensen die meer dan vijf huisgenoten hebben en moeten leven op een kleine kamer zonder gezamenlijke ruimte. Je moeilijk kunnen concentreren en je eenzaam of angstig voelen zijn daarom aspecten die de gemiddelde student, denk ik, wel meegemaakt heeft, ook al is dat soms niet te zien. Toen de terrassen weer open gingen, de supermarkten niet meer geplunderd werden en iedereen weer beetje bij beetje het leven kon oppakken, heb ook ik genoten van een biertje op het terras. Het voelde alsof alles weer een beetje normaal werd en we ons ‘’oude’’ leventje weer konden oppakken, mits we ons aan alle regels hielden.

Dit ging goed voor een hele lange tijd en ik besloot om met een vriendin af te spreken die ik al een hele lange periode niet had gezien. We hielden ons allebei aan de regels, hadden geen klachten en het leek ons daarom geen gevaar als zij bij mij bleef slapen. Zij komt zelf niet uit Amsterdam, dus zo hadden we wat langer de tijd om de stad te verkennen. Wij hebben elkaar woensdag op donderdag gezien en helaas kreeg zij zaterdag nacht klachten. Koorts en een kuchje, dat beloofde dus niet veel goeds. Ik ben gelijk in quarantaine gegaan toen ik het hoorde en heb mij laten testen. Ik had sinds die zondag alleen hoofdpijn, maar dat had ik wel vaker. Toch ben ik voor de zekerheid in quarantaine gegaan en heeft mijn huisgenoot twee weken ergens anders geslapen. Die zondag bleek inderdaad dat mijn vriendin positief getest was en de kans was dus heel groot dat ook ik positief zou testen. Dat bleek ook zo te zijn en naast alleen de hoofdpijn verdween ook mijn reuk- en smaakvermogen. Ik heb het geluk gehad dat mijn klachten hierbij bleven en ik geen koorts, benauwdheid of andere heftige symptomen heb gehad. Daar ben ik ook erg dankbaar voor. Hierdoor ben ik ook erg bewust geworden van het feit dat ook milde symptomen, als hoofdpijn, kunnen duiden op COVID-19.

Ik heb het er natuurlijk met die vriendin over gehad en we denken dat ik het van haar heb gekregen tijdens haar incubatietijd, ze had immers nog geen klachten. Waar zij het zelf heeft opgelopen weet ze niet, het kan echter overal gebeuren. Het was echt wel even schrikken en ben blij dat ik verder niemand heb aangestoken. Het is een rot virus en ik hoop met heel mijn hart dat we deze periode snel achter ons kunnen laten.

De student op de foto is niet Sophie. Maar dit is een foto via pexels.com.

jonge vrouw.jpg

"Hoe COVID-19 mij van de weg af reed"

12 september 2020

Drie maanden na COVID-19 - het verhaal van Remo (25) (vlog)

Het verhaal van Remo laat zien hoe belangrijk het is om je aan de coronamaatregelen te houden. Zo zijn we samen het coronavirus te slim af .

Credits: Suzanne Tesselaar (van stories of change), Robin Bosman (van Vetpot Video) en Transmissible BV.

Racefiets.jpg

“Ik heb niet zo goed nieuws, je bent positief getest op het corona virus.”

10 september 2020

Fleur* Ik zat sinds een paar dagen al thuis en had al een onderbuik gevoel toen ik het telefoontje van de GGD kreeg. Ze zeiden dat ik positief getest ben op corona.

Op een vrijdagmiddag werd ik opeens niet zo lekker en ben gelijk naar huis gegaan om onder de wol te gaan liggen. De volgende dag maakte ik een afspraak en kon die zondag langskomen voor een test bij een teststraat in de buurt van mijn huis. De uitslag kreeg ik dinsdag.

De klachten begonnen in de ochtend; ik werd wakker met keelpijn. De middag erop kreeg ik het opeens warm en dan weer koud en begon ook te zweten. Bijna een soort ‘opvliegers’. Mijn huid voelde overal beurs aan en leek op spierpijn. Toen ik dit voelde ben ik gelijk naar huis gegaan, want ik herkende dit voorstadium van andere griepjes die ik in mijn leven heb gehad. De klachten hielden stand, maar werden niet erger. De verkoudheid kwam later en soms nam die af en soms werd het erger met een snotneus en traanogen aan toe. Geen hoest en geen benauwdheid. Ik voelde me erg moe en sliep veel. Het leek een soort voorstadium van griep en de koorts zette niet door, maar voelde me ontzettend gammel.

Ik woon in een huis met 3 huisgenootjes. Omdat we samen een badkamer, keuken en wc delen, kon ik niet in ‘volledige isolatie’ en daarom werd van hen ook verwacht om in quarantaine te gaan. Door het contactonderzoek werd aan hen uitgelegd wat deze situatie betekent. Ik ben zoveel mogelijk met de deur dicht in mijn kamer gebleven. Ik kwam er alleen uit als ik naar de wc moest, moest douchen of ontbijt haalde. Mijn huisgenoten kookten samen en klopten aan als er een bordje eten voor mijn deur stond. De badkamer en wc maakte ik elke dag schoon en voor het slapen gaan haalde ik ontsmettende doekjes langs alle deurklinken, lichtknopjes enzovoorts. Zo zorgden we ervoor dat ik zo min mogelijk met ze in contact kwam en dus minder kans dat ik mijn huisgenoten besmette. Corona-vrije vrienden van ons deden de boodschappen.

De opdracht is: ik moet net zo lang binnenblijven totdat ik 24 uur lang klachtenvrij blijf. Mijn huisgenoten moeten de incubatietijd uitzitten om te kijken of ze besmet zijn geworden. Als ze tot een bepaalde datum klachtenvrij zijn, mogen zij weer naar buiten.

Ik zit nu 12 dagen in quarantaine en voel me veel beter dan voorheen. De ergste klachten zijn al een tijd niet meer aanwezig. Ik heb nog een verstopte neus en ben wel helaas mijn reuk- en smaakvermogen volledig kwijt. Ik hoop dat dit snel terugkomt. Ik mag pas uit quarantaine als mijn neus weer open is als voorheen en mijn verkoudheid volledig weg is. Ook de regels voor mijn huisgenoten worden aangepast en hangen af van mijn gezondheid. De GGD belt me om de zoveel dagen om te vragen hoe het met me gaat en of ik nog vragen heb. Die vragen hebben ze aan hun team van artsen gesteld en de antwoorden weer teruggekoppeld naar mij. Dat was heel fijn. Geeft duidelijkheid en een duidelijk perspectief.

Het is dus nu vooral afwachten, gezond eten en veel vitamines binnenkrijgen. Ik voel me vooral vermoeid en een beetje alleen. Videobellen met vrienden en familie helpt ook enorm. Verder is school weer begonnen en kan ik me daarmee bezig houden. Ik studeer film dus dat betekent ook lekker veel films kijken. Dus dat maakt het gelukkig nog verdraaglijk.

*De volledige naam van Fleur is bekend bij de redactie